Syropy glukozowo-fruktozowe są surowcem bardzo powszechnie stosowanym w przemyśle spożywczym już od ponad 30 lat. W prawie połowie składają się z fruktozy, co może powodować tycie na potęgę. Dzieje się tak dlatego, ponieważ fruktoza jest odpowiedzialna za “przestawienie” całego metabolizmu organizmu na produkcję tłuszczu. Przykładowo, jeżeli rano wypije się słodzony syropem glukozowo-fruktozowym napój, to wówczas organizm przerobi na tkankę tłuszczową nie tylko pożywienie ze śniadania, ale i również z obiadu, chociaż teoretycznie nie jest to konieczne. Jednakże, najgroźniejsze jest to, że organizm przetwarza fruktozę na najgorszy rodzaj tłuszczu, a mianowicie ten, który gromadzi się dookoła narządów wewnętrznych. Nadmierne spożywanie syropów glukozowo-fruktozowych powoduje podwyższony poziom trójglicerydów we krwi, o czym świadczyć może nadmiar tłuszczów w organiźmie, ale i również więcej tkanki tłuszczowej w obrębie brzucha, występuje także znacznie mniejsza wrażliwość tkanek na insulinę.

Od wielu lat spotkać się można w reklamach, a także w bajkach dla dzieci z hasłem, jakoby owocowe soki były najkorzystniejszym źródłem zdrowia oraz świetnego samopoczucia. Wspomnieć należy, że jest to prawdą tylko w przypadku soków, które zostają świeżo wyciśnięte. Wszystkie owoce są bogate w naturalny cukier, a mianowicie we fruktozę, która wraz z innymi składnikami sprzyjającymi zdrowiu podnosi ich kaloryczność. Pocieszające może okazać się to, że u zdrowych dzieci nie wywołują najmniejszych szkód. Bardzo źle się dzieje, gdy soki są dodatkowo sztucznie dosładzane sacharozą bądź syropem glukozowo-fruktozowym. Ten ostatni znaleźć można zazwyczaj  w podanym na opakowaniu drobniutkim druczkiem składzie zawartości w większości gazowanych napojów. Dla przybliżenia sytuacji, jedna szklanka zawierać może wówczas ponad 20 % zalecanej dziennej dawki cukrów prostych, które są uznawane za bezpieczną dla zdrowia w oparciu o obowiązujące normy. Pamiętać należy, że napoje to nie wyłączne źródło cukru.

Już od najmłodszych lat, słodycze wstąpiły na stałe do ludzkiego jadłospisu. Jednakże najmłodsze lata to okres, który może spowodować najwięcej szkód w organiźmie dziecka, które przyjmuje sporo glukozy. Aby tego dowieść przeprowadzono badania, pokazujące w jaki sposób organizm radzi sobie z dużą ilością cukru. W normalnych warunkach komórki wysp trzustkowych wytwarzają insulinę, następnie glukoza jest transportowana do komórek. Dzieci, które regularnie spożywają spore ilości słodyczy, posiadają poziom tego hormonu bardzo niski. Całość polega na tym, że im większą ilość słodyczy dostarcza się organizmowi, tym więcej insuliny ma za zadanie wytworzyć trzustka. Po upływie pewnego czasu, trzustka nie daje już rady z wytworzeniem hormonu i w efekcie jego produkcja zaczyna spadać do minimum. Poprzez zjadanie dużej ilości słodyczy, w których występuje fruktoza, narządy wewnętrzne zaczyna otaczać tkanka tłuszczowa, która przeładowuje komórki tłuszczem i rozpoczyna uwalnianie do krwi substancji sprzyjającym cukrzycy.

Bardzo często mówi się, że glukoza jest “paliwem napędowym” w organiźmie człowieka, jednakże w rzeczywistości nie potrzebuje się jej tak dużo.  Glukoza jest cukrem skrobiowym, a inaczej mówiąc gronowym. Podczas procesu glikozy rozkładana jest na kwas pirogronowy. Bardzo często wykorzystuje się ją do produkcji celulozy, jako substrat zachodzący w komórce. Badania dowodzą, że drastyczne ograniczanie spożycia owego cukru może nawet znacznie wydłużyć życie. Tak, bowiem było na wykonywanych testach doświadczalnych nicieni, które są ulubionymi “królikami doświadczalnymi” biologów. Nicienie, które zostały poddane substancji blokującej metabolizm glukozy żyły około 20 % dłużej. Dowiedziono również, że wówczas w organizmach owych robaków powstawało więcej niż zwykle wolnych rodników, które są szkodliwe. Robaki, poddane doświadczeniu błyskawicznie neutralizowały owe zagrożenie tak, jakby brak glukozy w organiźmie pobudzał je do “walki”.

Powszechnie mówi się, że owoce są bardzo zdrowe, ale zawarta w nich fruktoza już nie. Owa, wszechobecna substancja zasługuje z całą pewnością na miano białej trucizny. Cukier ten jest bardzo podobny chemicznie do glukozy, bowiem posiada taki sam wzór – C₆H₁₂O₆. Różnicą jest tutaj jego struktura, która powoduje odmienne właściwości, na przykład słodkość jest znacznie bardziej intensywniejsza, niż w innych naturalnie występujących cukrach. Z takiego powodu fruktoza jest wyjątkowo polecana jako bardzo “niskokaloryczny” słodzik dla osób odchudzających się, a także dla cukrzyków. Fruktoza jest zamieniana na tłuszcz dzięki enzymom wątrobowym, przy czym insulina nie wpływa tutaj w najmniejszy sposób. Najbardziej bogate w “czystą” fruktozę są winogrona, gruszki, jabłka, a także miód. Warto tutaj wspomnieć, że cukier stołowy, czyli sacharoza to nic innego, jak połączenie fruktozy z glukozą. Sacharoza jest dwucukrem, który zostaje bardzo szybko trawiony i wchłaniany w górnym odcinku jelita cienkiego.